فرار بزرگ تيتر جنجالي Rolling Stone كه باعث افتخار شد :

The Great Escape
فرار بزرگ

Iranian rapper Bahram Nouraei’s rhymes made him loyal fans and powerful enemies in Tehran.
بهرام نورایی رپری که شعرهاش باعث شد هواداران وفادار و دشمنان قدرتمندی رو پیدا کنه

Having faced persecution and prison, he’s on the verge of a new life
بعد از گذراندن شکنجه و زندان اون الان در مسیر تازه ای از زندگی قرار گرفته است.

By Julie Ashcraft
Bahram Nouraei’s earliest memory is of ghame-wielding taxi drivers fighting each other on the
اولین خاطرات بهرام نورایی به قمه گردانی و دعواهای خیابانی راننده ها در شرق تهران بر میگردد

street in his East Tehran neighborhood.
Twenty-three-year-old Bahram (formerly known as Bahram Divar) used to love a scrap himself, but these days he uses words as his weapons.
بهرام 23 ساله که به بهرام دیوار شناخته میشه همیشه عادت داشته که چیزهایی رو بر قلم جاری کنه ولی امروز اون از کلمه به عنوان سلاح خودش استفاده می کنه.

Inspired by Western rap and Persian poetry (he’s a fan of both Tupac and Hafiz), Bahram began writing his own material over 10 years ago. Rapping, he says, makes him feel calm. The reaction to his work is anything but.
اون از رپ غربی وشعرایه کشور خودش الهام میگیره که از آنها میتوان به توپاک و حافظ اشاره کرد
بهرام نوشتن رو از ده سال پیش شروع کرد به گفته ی خودش رپ به اون آرامش میده و بازخورد اون براش همه چیزه.

Bahram has become a star among Iran’s youth for his poignant critique of the country, “Inja Iran” (Here Is Iran), which compounded the scathing indictment he addressed to President Ahmadinejad in “Namei Be Rais Jomhoor” (Letter to the President), which included the lines “I swear that the holy Quran on your niche of your room must be dust/You just say mottos and do nothing.”
بهرام به دلیل انتقادهای تندش به ستاره ای در بین نسل جوان ایران تبدیل شده
 " اینجا ایرانه " که شامل خطابه های تندی به احمدی نژاد در ادامه ی آهنگ " نامه ای به رئیس جمهور" بود که می توان به این قسمت آهنگ اشاره کرد
تو خودت خوب ميدوني چقدر شده درگيري زياد
به خدا قرآن روي طاقچه گردگيري ميخواد
فقط شعار که دنبالش هستي فقط تو..ما
بشينيم قرآن به دست بکنيم فقط دعا

Bahram’s determination to speak his mind is consistent with his aboriginal Lors ancestry. Lors have a reputation in Iran for being forthright no matter how dire the consequences. And the regime’s reaction to Bahram’s popularity, predictably, has been harsh.
عزم و تصمیم بهرام برای گفتن حرف هاش چیزیه که از تبارش میاد تباری که به رک بودن و روراستی شهرت داره هرچه قدرم که باعث نتایج شومی بشه.
اما عکس العمل رژیم به شهرت بهرام چیزی بود که پیشبینی میشد: تند و خشن
 
I first tried to meet bahram in Tehran’s beautiful Laleh Park in the days leading up to Iran’s 2009 presidential election. The previous year, Tehran-based underground label Divar Records had released Bahram’s sixth album, 24 Sa’at (24 Hours), which highlighted his stunningly precise Persian flow, and I had become a fan. But Ettela’at (Iran’s Ministry of Intelligence and National Security – a long-winded way of saying secret police) was monitoring him so closely that being seen with me – a foreign woman – could have endangered us both.
من بار اول تلاش کردم که بهرام رو در پارک لاله در روزهایی که به انتخابات سال 2009 مونده بود ببینم.
سال گذشته کمپانی دیوار ششمین آلبوم بهرام رو بیرون داد " 24 ساعت " چیزی که دقت و قدرت و سلاست بیان اون رو به شدت پررنگ کرد و من طرفدار خودش کرد اما اطلاعات که به شدت اون رو تحت نظر داشت که دیده شدن اون به همراه من یک زن خارجی میتونست هر دومون رو در معرض خطر قرار بده.

Within weeks, Iran’s jails were filled with thousands of post-election protesters. And still the regime persisted in threatening Bahram and his former producer, Atour, founder of Divar Records, with years in prison for their allegedly criminal hip-hop work – a threat Bahram had also addressed in “Namei Be Rais Jomhoor.” “You must know that even if I am turned into an animal in prison,” he rapped. “My pen will still be dancing on my leaf strongly – even in jail.”
در چند هفته کل زندان های ایران از معترضین حوادث پس از انتخابات پر شد و هنوز هم رژیم بر تهدید خودش علیه بهرام و تهیه کننده ی قبلیش و بنیان گذار دیوار رکوردز آتور به حبس در زندان به علت فعالیت های مجرمانه پا فشاری کرد تهدیدی که بهرام در نامه ای به رئیس جمهور نیز به آن اشاره داشت :
ولی بدون اگه حتی بگیرم خوی حیوون .... قلمم با قدرت میچرخه حتی تویه زندون

By the time of the election, Bahram had already been imprisoned for his art. Ettela’at had begun gathering “evidence” against Bahram and Atour as early as 2006, when the independent Amsterdam-based Persian-language station Radio Zamaneh broadcast an interview with the rapper, recorded without regime permission in Tehran as part of the Radio Divar show organized by Divar Records. The police eventually came for Bahram in the front yard of his home as he was leaving for university classes on the morning of March 9th, 2009. Atour was simultaneously arrested at Divar Studio. Recognizing the pair’s influence over Iranian youth, the regime tried to silence their potent free speech by seizing their papers, computers and recording equipment. Ettela’at also put a “polomp” (sealed) wire on the door of Divar Studio, threatening anyone who entered with arrest.
قبل از انتخابات بهرام به خاطر کارهاش و هنرش زندانی شده بود و اطلاعات شروع بع جمع آوری مدرک علیه اون و احسان آتور از آغاز سال 2006 و از زمانی که بدون اجازه ی رژیم با رادیو زمانه داشتند کرده بود.
سرانجام پلیس بهرام رو در صبح نهم مارچ 2009 زمانی که اون برای رفتن به دانشگاه آماده میشد در جلوی خونه اش گرفت.
احسان آتور هم به دنبال اون در استودیو دیوار دستگیر شد.
رژیم با شناخت قدرت این دونفر در بیان آزاد حرف هاشون سعی در جمع آوری دست نوشته ها-رایانه ها و وسایل ضبط اون ها کرد به علاوه استودیو دیوار رو پلمپ کردند و تهدید کردند که هرکسی وارد استودیو شه رو دستگیر می کنند.

Bahram and Atour were taken to Intelligence Ministry Ward 209 in Evin Prison – famous for its political prisoners, and infamous for torture – where they were each placed in solitary confinement. In his tiny green-walled cell, Bahram says, the overhead light was on 24 hours a day. The room contained a Quran, a copy of a religious book Mafatih al-Jinan (Keys to Heavens) and a threadbare carpet. There was no bed, no pillow, and no sheets. “I heard too many horrible sounds: the sound of crying and hard wails,” says Bahram of his time in solitary. “It was so far away, but clear. And the prisoner in the cell next to mine was crying a lot. In addition, there was the sound of an old ventilator turning on and off every few hours, and the sound of a big metal wheel rotating on the ground. I don’t remember sleeping at all while I was in solitary.” Still, the situation would become worse. “After three days, I was put into a one-by-two meter single cell with two additional prisoners,” Bahram recalls. “The only way we could lie down was on our sides, squashed together to fit between the walls. The place was too small for three people – a single cell, but three people.”
بهرام و آتور به سلول انفرادی بند 209 زندان اوین فرستاده شدن جایی که  به دلیل زندانی های سیاسی و شکنجه هاش معروف است.
در سلولی با دیوارهای سبز نازک و چراغی که 24 ساعته بالای سر اون ها روشن بود.
اتاق شامل یک قرآن یک مفاتیح الجنان و یک فرش کهنه بود.
نه تختی نه بالشی نه حتی ورقه ی کاغذی.
بهرام از زمان انفرادی خود می گوید:" من صداهای وحشتناک زیادی رو میشنیدم صداهای گریه و شیون های سخت- دور بود ولی روشن بود زندانی سلول کنار من زیاد گریه میکرد به علاوه ی صدای دستگاه تهویه ای که هرچند ساعت یکبار خاموش و روشن میشد و یک چرخ فلزی بزرگی که روی زمین میچرخید یادم نمیاد که توانسته باشم در انفرادی بخوابم اما اوضاع بدتر هم شد من بعد از 3 روز در یک سلول یک و دو متری با دو زندانی دیگه قرار گرفتم جایی که برای دراز کشیدن مجبور بودیم به پهلو بخوابیم تا بتوینم بین دیوارها جا بشیم اون جا خیلی کوچیک بود یک سلول برای 3 نفر.

 
Bahram faced accusations of “Action against national security; Publishing lies; Deviating the people’s minds; Illegal cultural activities; Using swearwords in lyrics; Contribution with foreigners against Islamic Revolution; and Advertisements for anti-Islamic Revolution’s groups.” Essentially though, it’s worth reiterating, he was arrested and imprisoned for writing poems, recording songs and giving an interview. It’s also worth mentioning that his work is recognized for its philosophical portrayals of society and economics – not for any calls to arms
بهرام به اتهاماتی نظیر فعالیت علیه امنیت ملی -  دروغ پراکنی – منحرف کردن ذهن مردم - فعالیت های فرهنگی غیرقانونی – بی حرمتی در اشعار و همکاری با بیگانگان علیه انقلاب اسلامی و تبیلغ برای گروه های مناعد انقلاب اسلام متهم شد با اینکه قابل تجدید نظر بود اما اون به دلیل نوشتن شعر و ضبط آهنگ و انجام مصاحبه زندانی شده بود اینجا جا داره که بگیم کارهای اون به دلیل دادن یک تصویر فیلسوفانه از اجتماع و اقتصاد شناخته میشه نه تحریک به مبارزه.
مترجم: امید شناور

لينك منبع